Selecteer een pagina

Als je de diagnose kanker krijgt

Als je de diagnose kanker krijgt, stort je wereld in. Niets is meer hetzelfde, alles staat in een ander perspectief. Vanaf het moment van diagnose staat je leven in het teken van kanker, van onderzoeken, van ziekenhuis, van artsen en verpleegkundigen, van wachtkamers en van onzekerheid en angst. Het is alsof je in een film terecht bent gekomen waar je eigenlijk niet in thuis hoort. In een trein die voort dendert en waarvan de bestemming onbekend is.

Krijg je veel steun

Je ervaart veel warmte, liefde en wijsheid van de mensen om je heen. Je krijgt bloemen en berichtjes, maar niet iedereen begrijpt wat jij op dat moment nodig hebt.

En informatie

Je hebt vragen, heel veel vragen. Maar de afspraken zijn kort en de informatie die krijgt is veel en ook emotioneel. En omdat die informatie zo hard binnenkomt is ze soms moeilijk te bevatten. Gelukkig worden er steeds meer initiatieven genomen om je te helpen hierbij staande te blijven. Gespecialiseerde verpleegkundigen praten je bij en tijdens de behandelingen heb je veel gelegenheid om vragen te stellen aan de zeer ervaren verpleegkundigen op de afdeling.

Komt er veel op je af

Je sociale leven verandert, je dierbaren ervaren onrust en angst en zoeken een manier om met zichzelf en met jou om te gaan. Praktisch moet er het een en ander geregeld worden. Hoe loopt het thuis als je naar het ziekenhuis moet, wat kan je in de periode daarna of tijdens je chemo en wat lukt juist niet.

Tijdens de behandeling

Vaak kunnen mensen tijdens hun behandeling, hoewel het soms heel zwaar is, veel aan. Ik hoor veel mensen zeggen dat ze tijdens de behandeling in de ‘overlevingsstand’ staan en daardoor alles aankunnen wat ze moeten doorstaan. Maar het behandeltraject is vaak lang, heel lang, en de uitkomst ongewis en dat geeft zware emotionele druk.

En na de behandeling

Als alle behandelingen achter de rug zijn, ben je klaar om de draad van het gewone leven weer op te pakken. Maar dit valt vaak tegen, het voelt als een achtbaan die opeens tot stilstand gekomen is. Die stilstand kan goed zijn om de gebeurtenissen van de afgelopen tijd te verwerken en om een nieuw evenwicht te vinden. Verlies van gezondheid, moeite om het werk te hervatten, veranderde relaties met familie en vrienden, maken het moeilijk de draad weer op te pakken. Daarnaast ervaren velen de angst dat de kanker terugkomt.